ΡΟΕΙΝΟ - ΑΛΩΝΙΣΤΑΙΝΑ - ΜΑΝΙΤΑΡΟΓΝΩΣΙΑ

Οκτώβρης για την ύπαιθρο (να το διευκρινίζουμε αυτό) σημαίνει  χρώματα, κάστανα, μήλα, καρύδια, μανιτάρια, ρακοκάζανα. Θεωρητικά έπρεπε να έχουμε και βροχές, καθότι όπως λέει κι ο λαός μας, μήνας που δεν έχει Ρ δεν χρειάζεται νερό. Ο Οκτώβρης όμως αν και έχει Ρ, σοβαρές βροχές δεν είδαμε ακόμα . Φαίνεται πως τα καλοκαίρια έχουν γίνει πολύ ανθεκτικά, έχουν μεταλλαχθεί  κι αυτά, μιας και κάνουμε ακόμα μπάνια. Τι κι αν οι πετρελαϊκές εταιρείες διατυμπανίζουν ότι η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης ανέρχεται σε κάτι παραπάνω από 1 ευρώ/λίτρο!!! Δεν μας αφορά κύριοι. Εδώ είναι Ελλάδα, η χώρα του ήλιου και του καλοκαιριού.

Στην ύπαιθρο μόνο καταλαβαίνεις ότι οι εποχές αλλάζουν. Όλα τα παραπάνω τα ζεις μόνο αν βγεις έξω από τα τείχη των άστεων. Στο Μαίναλο να πούμε, που πραγματοποιήθηκε και το τελευταίο οδοιπορικό μου.

Αφετηρία το Ροεινό Αρκαδίας, πιθανώς αναγραμματισμός της λέξης ορεινό, μιας και βρίσκεται χτισμένο στους πρόποδες του Μαίναλου, σε υψόμετρο 1.120μ. και τερματισμός η Αλωνίσταινα, η ιδιαίτερη πατρίδα της μητέρας των Κολοκοτρωναίων, Ζαμπίας. 13,5 χλμ. ορεινών μονοπατιών χωρίζουν αυτά τα δύο όμορφα ορεινά χωριά. 5 ώρες ξεκούραστο περπάτημα σε καταπληκτική φύση, μέσα σε ελατοσκέπαστα τοπία, πατώντας σε φυσικά πράσινα χαλιά και χαζεύοντας ή μαζεύοντας αυτούς τους  περίφημους, πολύχρωμους και ποικιλόσχημους μύκητες των βουνών, τα μανιτάρια. Αν τους γνωρίζεις, τους συλλέγεις. Αν δεν τους γνωρίζεις, απλά τους θαυμάζεις, γιατί πράγματι αποτελούν στολίδι για τα δάση. Τα περισσότερα μανιτάρια  είναι βρώσιμα, κάποια όμως τρώγονται μόνο μία φορά. Γι αυτό προσοχή.

Το φωτογραφικό ταξίδι ξεκινάει από την μικροσκοπική πλατεία του Ροεινού, με τον απαραίτητο πλάτανο, το μνημείο των πεσόντων και το γραφικό πολυμαγαζάκι του χωριού και καταλήγει μέσω των έλατων, των μανιταριών και του κίτρινου βασιλείου των φύλλων, στην πιο ζωηρή Αλωνίσταινα. 

Το μαγαζάκι της πλατείας του Ροεινού. Ζωγραφιά.

Από την πλατεία του Ροεινού ξεκινάνε ενδιαφέρουσες ορειβατικές διαδρομές

Τα πρώτα μανιτάρια στη στράτα μας

Συστάδα μανιταριών

Υγρασία να 'χει και αυτά τ' άτιμα φυτρώνουν

Ροζ ομπρελίτσες πάνω σε σάπιο κορμό

Και μόνο που το θωρείς, σκιάζεσαι. Όχι αυτό δεν θα το φάω.Θα το φιλέψω όμως στην πεθερά μου

Μανιτάρι σαν σφουγγάρι, κάποιοι το είπαν μπρόκολο. Αυτό το ξέρω, είναι βρώσιμο

Μπουκέτο από μανιτάρια

Παράταιρο ζεύγος μανιταριών

Τα χρωματιστά τα αποφεύγουμε. Είναι σαν τις φανταχτερές γυναίκες.Τα τρως και σε τρώνε.

Μανιτάρι μίνι πυρηνικής έκρηξης

Καλλιεργημένες καρυδιές που έχουν αποτινάξει από πάνω τους τα φύλλα

Το μονοπάτι αυτό άνοιξε μόλις πέρυσι

Το καλύτερο φυσικό, φύλλινο  χαλί

Το σακίδιο του ταξιδευτή ξεκουράζεται κι αυτό

Κίτρινο και ουρανός που ξεκουράζει το μάτι. Απλά μαγεία.