ΜΠΟΥΧΑΡΙΑ ΚΟΖΑΝΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΞ

Το Πάσχα πάει πέρασε, μα οι αναμνήσεις και τα κιλά μείνανε. Και ως συνήθως τα τελευταία χρόνια, ο απόλυτος οικογενειακός πασχαλινός προορισμός είναι το μικρό γυναικοχώρι Δολίχη στα βόρεια της Ελασσόνας, χωριό με ιστορικό παρελθόν, μα με αβέβαιο μέλλον, όπως άλλωστε συμβαίνει με όλα τα μη τουριστικά χωριά της πατρίδας μας. Ας όψεται το Πάσχα και ο δεκαπενταύγουστος που κάνει και ανθίζει λίγο το χειλάκι των γερόντων.
Μετά λοιπόν το σχετικό φαγοπότι της Κυριακής του Πάσχα και την καταπόνηση των σαγονιαίων μυών μας, ήρθε και η Δευτέρα του Πάσχα, η οποία προσφερόταν για μια χωνευτική εξόρμηση στην υπέροχη ανοιξιάτικη φύση. Προορισμός το γεωπάρκο με τα περίφημα Μπουχάρια (καπνοδόχοι) και τα Νοχτάρια, που ενώ γνωρίζω την ύπαρξή τους εδώ και πολλά χρόνια, μόλις φέτος με αξίωσε ο Θεός να τα επισκεφτώ.
Πρόκειται για περίεργους γεωλογικούς σχηματισμούς, δημιουργήματα των στοιχείων της φύσης, πνιγμένα σε ένα πυκνό, υγιές  δρυόδασος, κοντά στο χωριό Μικρόβαλτο Κοζάνης. Σίγουρα αξίζει την επίσκεψή μας.
Κατά τα άλλα, η γνώριμη και τεράστια λίμνη του Πολυφύτου, αξιόλογη ανθρώπινη παρέμβαση στον ποταμό Αλιάκμονα, το γραφικό χωριό Νεράϊδα με αεροπλανική θέα της λίμνης, το φράγμα του Ιλαρίωνα με τον υδροηλεκτρικό σταθμό της ΔΕΗ, το μοναστήρι του Αγίου Ιλαρίωνα , μέσα στον ομώνυμο ΥΗΣ , η Ι.Μ. Ζιδανίου, λίγο έξω από τον Μικρόβαλτο και γενικά η όμορφη παραλίμνια περιοχή, που ενδείκνυται για δραστηριότητες και πικ νικ.
Τέλος, να μην παραλείψω το ηρωϊκό Σαραντάπορο, πεδίο αιματηρών μαχών κατά τους βαλκανικούς πολέμους και τον -δυστυχώς- πάντα κλειστό αρχαιολογικό χώρο της Περραιβικής Τρίπολης.
Αντε, πέρασε κι αυτό. Πάμε γι άλλα.

Φεύγοντας από το χωριό, το ερειπωμένο μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου στην Κοκκινόγη

Προσπάθεια αναστήλωσης του Αγίου Αντωνίου. Στο βάθος ο χιονισμένος Όλυμπος

Οπωσδήποτε στάση για μάθημα της νεώτερης ιστορίας της Ελλάδας.

Η διαχρονικότητα του ελληνισμού μέσα από πολεμικές συρράξεις

Παραστατικό μνημείο στο Σαραντάπορο

Όλοι αυτοί έχυσαν το αίμα τους για την απελευθέρωση της πατρίδας. Respect

O παρατημένος και πάντα κλειδωμένος χώρος της Περραιβικής Τρίπολης στο Σαραντάπορο

Φτάσαμε στον προορισμό μας, στο γεωπάρκο στα Μπουχάρια

Στην ντοπιολαλιά αυτά τα λένε νοχτάρια

Δίκτυο πεζοδρόμων σε ξεναγεί στο γεωπάρκο

Πάλι νοχτάρια στο βάθος

Αυτά είναι τα μπουχάρια, που σημαίνει καμινάδες στα κοζανίτικα

Για να καταλάβετε το ύψος των μπουχαριών

Ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια μέσα στο δάσος

Πνιγμένο το μονοπάτι στο πράσινο

Οι σπογγώδεις καρποί των δρυών 

Το προσκύνημα των Μικροβαλτινών, η Παναγία Ζιδανίου

Το εγκαταλειμμένο εργοστάσιο αμιάντου

Να και η λίμνη Πολυφύτου

Το φράγμα και ο υδροηλεκτρικός σταθμός της ΔΕΗ στον Ιλαρίωνα

Η λιμνούλα μπροστά από τον σταθμό. Δεξιά το ομώνυμο μοναστήρι

Κατεβαίνοντας στην όχθη

Τα subaru πάνε παντού

Αγριόκυκνος στη λίμνη

Η δώθε γέφυρα Ρίμνιου - Αιανής

Στο μοναστήρι που έχει περικυκλωθεί από το υδροηλεκρτικό έργο, ζει μόνος κι έρημος ο ευγενικός μοναχός Ιλαρίωνας

Η πλούσια ορνιθοπανίδα της λίμνης

Η μεγάλη γέφυρα των Σερβίων

Παραλίμνιος χώρος για πικ νικ 

Πάρκινγκ κανώ