ΣΤΕΝΗ ΕΥΒΟΙΑΣ ΜΕ ΧΙΟΝΙΑ

Χριστούγεννα χωρίς χιόνια είναι αλήθεια δεν ευχαριστιέσαι κι ας μην είσαι παιδί. Κι επειδή η Πάρνηθα όταν χιονίζει μαζεύει μιλιούνια, αποφασίσαμε να βγούμε σε κοντινή απόσταση εκτός Αθηνών. Γι αυτό λοιπόν αρματωθήκαμε και ξαμοληθήκαμε βόρεια, προς Εύβοια. Όλα καλά και καθαρά από Χαλκίδα προς Στενή, η Στενή σχεδόν καθαρή από χιόνια, αλλά μετά το διάσελο του καταφυγίου της Δίρφυος (ε, θυμόμαστε ακόμα και λίγη γραμματική από τον Τζάρτζανο, η Δίρφυς - γενική της Δίρφυος και όχι της Δίρφυς) και κατηφορίζοντας προς Στρόπωνες , βρήκαμε μια χριστουγεννιάτικη αυλή των θαυμάτων. Χιόνι να δουν τα μάτια σου. Υπέροχο, μαλακό, μαγευτικό και σε μεγάλες ποσότητες. Τα αυτοκίνητα που συναντήσαμε 3-4 το πολύ, οπότε όλος ο δρόμος και το βουνό δικά μας. Τσουλήθρες, πατινάζ, περπάτημα μέσα στο χιόνι μέχρι το γόνατο, θέαμα, και τι θέαμα. Ο καιρός να ανοίγει και να κλείνει στη στιγμή, κάπου κάπου να σκάει ο ήλιος ξαφνικά και να εμφανίζεται μέσα στην ομίχλη ένα γκρέϊντερ που ανοίγει  το δρόμο. Σε μιά απότομη αναλαμπή του καιρού, μια ηλιαχτίδα να χτυπάει την πλαγιά του βουνού. Εικόνες μαγικές κι ονειρεμένες μιάμισυ μόλις ώρα από την Αθήνα. Και για να μην φλυαρώ άλλο, enjoy....
Γουάου, τι μαγεία!!!!!!!

Στολισμένα έλατα

Ο Γέτι ξεπροβάλλει μέσα από την ομίχλη

Κατηφορίζοντας προς Στρόπωνες

Χιονοσχηματισμοί που άφησε η μπουλντόζα

Το πίσω μέρος της Δίρφυος (τα είπαμε, η Δίρφυς - της Δίρφυος))

Κοκαλωμένες πέτρες

Αχνοσκάει λίγο φως

Ο κυριούλης στο γκρέιντερ κούναγε το κεφάλι του. Γιατί άραγε, δεν έχει ματαδεί τρελούς;

Μοναχικό δέντρο

Στο βάθος η θάλασσα, ένα με τον ουρανό

Κοκκαλωμένος και ο πάσσαλος που δείχνει το ύψος του χιονιού

Κρύσταλλοι που δείχνουν οτι η θερμοκρασία είναι κάτω από 0 

Αυτόν τον σταυρό δεν τον έχω προσέξει άλλη φορά. Με το χιόνι όμως ξεχωρίζει

Έτοιμο να σπάσει το έλατο από το βάρος του χιονιού

Για λίγο καθάρισε το τοπίο

Φωτογραφία χωρίς φίλτρο. Το φως έδωσε τα ρέστα του

Το Ξεροβούνι στο βάθος χαμένο μέσα στο σύννεφο

Η Χιλιαδού στο βάθος. Άλλος Θεός προς τη θάλασσα

Και ξάφνου ξεπροβάλλει η πλαγιά της Δίρφυος με φλας τον ήλιο. 

Άντε να φεύγουμε  τώρα, γιατί η άσφαλτος αρχίζει να παγώνει

Τα λιγοστά φύλλα σπάνε την μονοτονία του λευκού

Πηγαίνοντας προς την ταβέρνα, στον πεζόδρομο της Άνω Στενής

Ο εμπριμέ πεζόδρομος

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΑΝΑΒΡΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ - ΠΑΡΚΟ ΠΗΓΩΝ "ΓΟΥΡΑ" - ΔΑΣΟΣ ΚΟΥΡΙ

Εικόνα
Ανηφορίζουμε προς Λαμία. Λίγο πριν την πόλη, υπάρχει πινακίδα που σε κατευθύνει προς Καρδιτσοτρίκαλα. Ουσιαστικά είναι ο δρόμος προς το γνωστό μας Δομοκό με το ονομαστό τυρί κατίκι. Λίγο μετά την Αγία Αικατερίνη, βλέπουμε πινακίδα στα δεξιά μας προς Ν. Παλαμά (άσχετο με το καμποχώρι της Καρδίτσας) και  διάφορα ορεινά χωριά της Όρθρυος ( η Όρθρυς, γενική της Όρθρυος, βουνό, φυσικό σύνορο της Φθιώτιδας με την Μαγνησία). 37 χλμ. δεξιότερα  και σε υψόμετρο περίπου 800 μ. βρίσκεται το χωριό – πρότυπο για τα ελληνικά δεδομένα, η  Ανάβρα (Γούρα λεγόταν μέχρι το 1928). Διοικητικά ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Αλμυρού και βρίσκεται στο τριεθνές, μεταξύ των νομών Φθιώτιδας, Μαγνησίας και Λάρισας. Πρόκειται για ένα καθαρά κτηνοτροφικό χωριό, το οποίο έγινε γνωστό χάρη στον επί 16ετία οραματιστή κοινοτάρχη του,  Δημήτρη Τσουκαλά, ένα άξιο τέκνο του χωριού, που αφού συνταξιοδοτήθηκε από τη ΔΕΗ, όπου εργαζόταν , ανέλαβε διοικητικά τις τύχες του χωριού, όπου εκμεταλλευόμενος και ...
Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΔΕΦΝΕΡ-ΓΕΡΟΝΤΟΒΡΑΧΟΣ

Εικόνα
Παρνασσός. Ο ένας εκ των 4 γιγάντων της Ρούμελης με την πολύβουη Αράχωβα, τα Λιβάδια και τα χιονοδρομικά του κέντρα να γνωρίζουν πιένες αυτήν την εποχή.  Άφησα λοιπόν κι εγώ την αχιόνιστη Αθήνα και πήγα να χαρώ τις ομορφιές του πολυτραγουδισμένου  βουνού. Το Σάββατο το μεσημέρι με βρήκε να ανηφορίζω το χιονισμένο ανάγλυφό του προς το ορειβατικό καταφύγιο Μιχάλης Δέφνερ, κάπου στα 1.800 μ. Το τοπίο απλά μαγικό. Το χιόνι που έπεφτε , αλλού ήταν αφράτο και αλλού είχε κρυσταλλοποιηθεί . Ο προορισμός μας, μετά από μιάμιση ώρα  μαγικής πεζοπορίας σε καθαρά χριστουγεννιάτικο ντεκόρ ,φάνηκε στο βάθος. Το απόμερο καταφύγιο που θα μας φιλοξενούσε φάνταζε μικρό μπροστά στη λευκή απεραντοσύνη του βουνού. Μακριά από τα πολύβουα Κελλάρια και τον Φτερόλακκα, ήμασταν εμείς και ο αέρας,  που σφύριζε ασταμάτητα. Μετά από ένα γενναίο  δείπνο και ρακομελοκατάνυξη καταλήξαμε στις κρύες κουκέτες μας. Ο ύπνος ήταν κομματάκι  επεισοδιακός και διακοπτόμενος , με ακροβολισμένου...
Διαβάστε περισσότερα

ΦΑΡΟΣ ΚΑΚΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ - ΝΕΡΟΤΡΙΒΙΑ - ΔΑΦΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΥΒΟΙΑΣ

Εικόνα
Η Εύβοια έχει τόσες ομορφιές, οπότε έχει συχνά την τιμητική της στην προτίμησή μας. Δεν είναι μόνο η εγγύτητά της με την Αθήνα, είναι και αυτός ο ιδανικός συνδυασμός βουνού και θάλασσας. Ψηλά βουνά με χιόνια το χειμώνα, βαθύσκιωτα φαράγγια για να τα διαβείς την άνοιξη και το φθινόπωρο και απίστευτες μεγάλες ή πριβέ παραλίες για όλα τα γούστα το καλοκαίρι.  Ξεκινήσαμε με μια απρόσμενα όμορφη εμπειρία, τη διαμονή σε φάρο. Τώρα θα μου πείτε, κάτι μας είπες.  Το απρόσμενο πράγματι δεν είναι η διαμονή σε φάρο αυτή καθεαυτή, καθότι  έχω γυρίσει πολλούς φάρους, αλλά η απροσδόκητη γοητεία του συγκεκριμένου φάρου, ο οποίος παρότι είναι ενταγμένος μέσα στον αστικό ιστό της Χαλκίδας, μου ήταν εντελώς άγνωστος. Και να πεις ότι δεν έχω επισκεφθεί τη  γοητευτική αυτή πόλη!!!! Πόσες φορές δεν έχουμε πεταχτεί για καφέ ή σουλάτσο στην μοναδική περατζάδα της και πόσες φορές δεν έχουμε χαζέψει την αέναη κίνηση των νερών του πορθμού του Ευρίπου… Και όμως, κάθε φορά το προσπαθώ, το...
Διαβάστε περισσότερα